vécu

Француски

Етимологија

Од латинскиот глагол vivere (vīvere, „живее, бидува жив“).

Изговор

• МФА-fr: /ve.ky/
• Изговор:

  Аудио:

  (file)

Глагол

vécu минат партицип, машки род еднина од глаголот vivre (женски род: vécue, машки род множина: vécus, женски род множина: vécues)

Се пишува vécu (непроменливо) кога нема директен предмет или кога директниот предмет е по глаголот.

1. Les membres de la famille ont vécu terrés.

   Членовите на семејството живееја скриени.

Граматичко правило за усогласување

Се согласува со директниот предмет (пр. vécus за машки или vécues за женски род) само кога тој предмет стои пред глаголот.

1. Les moments difficiles que nous avons vécus. (машки род множина)

   Тешките моменти што ги доживеавме.

   Les expériences que nous avons vécues. (женски род множина)

   Искуствата што ги доживеавме.

Придавка

vécu придавка од машки род (женски род: vécue, машки род множина: vécus, женски род множина: vécues)

1. доживеан, реален, автентичен — кој е дел од животно искуство, кој не е теоретски.

1. Il y avait un film qui passait à la télévision: une histoire vécue.

   Имаше филм на телевизија: една вистинска (доживеана) приказна.

2. искусен — човек што многу доживеал.

1. C'est un homme très vécu.

   Тој е многу искусен човек.

Именка

vécu • именка од машки род (множина: vécus)

1. искуство — збир на доживувања, она што некој го искусил.

1. Il raconte son vécu avec beaucoup d'émotion.

   Тој го раскажува своето искуство со многу емоции.'

2. внатрешен живот — личните емоционални и психички доживувања.

Синоними

• expérience (им.) — искуство
• ressenti (им.) — чувство, доживување
• réel (прид.) — реален

Антоними

• théorique (прид.) — теоретски
• fictif (прид.) — измислен

Изведени термини

• vivre (гл.) — живее
• vie (им.) — живот

Хомофони

• VQ (акр.) — акроним за „vécu“
• vécut (гл.) — минато определено време (passé simple) од vivre
• vécût (гл.) — минато определено време (subjonctif imparfait) од vivre