malin

Француски

Етимологија

(Придавка, крај на XIII век) Веројатно од старофранцускиот malin (« лукав »), со потекло од латинскиот malignus (« злонамерен, лош »).

Изговор

• МФА-gr: /ma.lɛ̃/
• Поделба по слогови: ma‧lin
• Изговор:

  Аудио:

  (file)

• Хомофони: malins
• Множина: malins

Придавка

malin придавка од машки род (множина: malins, женска род еднина: maligne, женска род множина: malignes)

1. лукав, итар, снаодлив, паметен — Кој покажува вештина и досетливост.

   Il a été assez malin pour résoudre cette énigme.

   Тој беше доволно лукав за да ја реши оваа енигма.

2. штетен, опасен — (За медицина) Штетен, кој има опасни последици (често се користи женската форма: maligne).

   Une tumeur maligne.

   Лош/ опасен (малиген) тумор.

3. паметен — (Разг.) Паметен, интелигентен.

   C'est une idée très maligne.

   Тоа е многу паметна идеја.

Именка

malin именка од машки род (множина: malins)

1. лукавец, итрец — Лице кое е итро и лукаво.

   C'est un petit malin qui essaie toujours de tricher.

   Тој е мал лукавец кој секогаш се обидува да мами.

2. ѓавол — (Набожност, разговорно) Ѓаволот, злобниот дух.

   Le malin nous tente toujours.

   Ѓаволот секогаш нè искушува.

Изведени термини

• plus malin que (изр.) — полукав од
• qui s'y frotte s'y pique (malin) (изр.) — кој се трие со него, се боде (лукав)

Сродни зборови

• maligne (прид./им.) — женска форма на придавката / именка (користена во медицината)
• malice (им.) — лукавост, злоба