joue

Француски

(1080) Во старофранцускиот joe, jode, на крај joue. Постојат две главни хипотези:

Од галскиот gauta (гуша, грло), поврзано со северноиталијанското gaulta и каталонското galta.
Од германско потекло, од протогерманското *kawǭ (усна празнина), од каде потекнуваат англиските jaw (вилица) и chew (џвака).

joue именка од женски род (множина joues)

образ — (Анатомија) Дел од лицето под слепоочниците и очите, од двете страни на носот до брадата.
Un bisou sur la joue.

Бакнеж во образот.
(Поморство) Заоблениот дел од трупот на бродот помеѓу предниот јарбол и стативата.
Ce vaisseau a la joue forte.

Овој брод има силен (широк) преден дел.
(месо) образ — (Месарство) Парче говедско месо (од образот) кое обично се динста во вински сос.
La joue de bœuf est tendre.

Говедскиот образ е мек.
страница / страничен дел — (Механика) Надворешната странична страна на куќиштето на макара.
Une poulie composée de deux joues.

Макара е составена од две страници.

avoir les joues en feu — има вжарени образи (од срам, возбуда или температура).
coucher en joue — нишани (со пушка).
donner sur la joue — удира шлаканица.
en joue — (команда) нишани!
mettre en joue — зема на нишан.
se caler les joues — (фамилијарно) се најадува убаво.
tenir en joue — држи на нишан.
tendre la joue — подава образ (за бакнеж).
tendre l’autre joue — го врти и другиот образ (христијанско трпение на навреди).

joue глаголска форма на глаголот jouer - игра

Прво лице еднина (je) во сегашно време на глаголот jouer.
Je joue seul.

Играм сам.
Трето лице еднина (il/elle/on) во сегашно време на глаголот jouer.
Il joue bien.

Тој игра добро.
Прво лице еднина (je) во сегашен конјунктив на глаголот jouer.
Il faut que je joue.

Треба да играм.
Трето лице еднина (il/elle/on) во сегашен конјунктив на глаголот jouer.
Il veut qu'on joue.

Тој сака да играме.
Второ лице еднина (tu) во заповедниот начин на глаголот jouer.
Joue dehors !

Играј надвор!