enfin

Француски

(XII век) Составен од предлогот en (пред.) (во) и именката fin (им.) (крај). Буквално значи „во крајот“ или „на крајот“.

enfin (прил.) непроменливо

конечно / најпосле — Означува дека некое дејство се случило по долго чекање или на крајот на некој процес.
Après une longue marche, nous arrivâmes enfin à l'étape.

По долг марш, конечно стигнавме до одредиштето.

Vous voici enfin !

Конечно сте тука!
накратко / со еден збор — Се користи за сумирање, скратување или завршување на набројување.
Les champs, les bois, tout enfin dans ce domaine présente un aspect lamentable.

Полињата, шумите, сѐ накратко во овој домен изгледа жално.
поточно / или барем — Се користи за да се воведе корекција, ограничување или прецизирање на претходната изјава.
C'est un savant, enfin, un demi-savant.

Тој е научник, поточно, полунаучник.
па добро / ајде де — Се користи како извик за да изрази нетрпеливост, олеснување, изненадување или, пак, помирување.
Mais enfin, que vous a-t-il dit ?

Но ајде де, што ви рече?

Enfin ! C’est la vie !

Па добро! Тоа е животот!