όρος

Грчки

---

Етимологија 1

Позајмен збор од старогрчкиот збор ὅρος (hóros).

Изговор

• МФΑ-гр: /ˈo.ros/
• Поделба по слогови: ό‧ρος

Именка

όρος • м. (множина: όροι)

1. поим, термин (збор, фраза, ограничување).

   Ο όρος "δημοκρατία" προέρχεται από την αρχαία Ελλάδα.

   Терминот „демократија“ потекнува од античка Грција.

2. дефиниција, услов.

   Αυτοί είναι οι όροι της συμφωνίας.

   Ова се условите на договорот.

3. клаузула.

   Ένας όρος της σύμβασης είναι...

   Клаузула во договорот е...

4. член (во закон).

   Ο πρώτος όρος του συμβολαίου αφορά...

   Првиот член од договорот се однесува на...

Деклинација на именката по падежи

Падеж	Еднина	Множина
Номинатив	όρος	όροι
Генитив	όρου	όρων
Акузатив	όρο	όρους
Вокатив	όρε	όροι

---

Етимологија 2

Позајмен збор од старогрчкиот збор ὄρος (óros) „планина“.

Изговор

• МФΑ-гр: /ˈo.ros/
• Поделба по слогови: ό‧ρος

Именка

όρος • ср. (множина: όρη)

1. планина.

   Το όρος Έβερεστ είναι το ψηλότερο βουνό της οροσειράς των Ιμαλαΐων.

   Планината Еверест е највисоката планина во планинскиот масив Хималаи.

Деклинација на именката по падежи

Падеж	Еднина	Множина
Номинатив	όρος	όρη
Генитив	όρους	ορών
Акузатив	όρος	όρη
Вокатив	όρος	όρη

---

Изведени поими

• μέσος όρος (им.) — просек
• όροι χρήσης (им.) — услови за користење
• βουνό (им.) — планина
• αφορίζω (гл.) — екскомуницирам
• αφορισμός (им.) — афоризам
• εξορία (им.) — прогонство
• καθορίζω (гл.) — одредувам, дефинирам
• καθορισμός (им.) — одредување, поставување
• ορεινός (прид.) — планински
• ορίζω (гл.) — дефинирам, одредувам
• όριο (им.) — граница
• ορισμός (им.) — дефиниција
• περιορίζω (гл.) — ограничувам
• περιορισμός (им.) — ограничување
• συνορεύω (гл.) — граничам
• σύνορο (им.) — граница
• υπερορία (им.) — егзил