υποκείμενος

Грчки

Етимологија

Од старогрчкиот збор `ὑποκείμενος` (hupokeímenos), партицип од глаголот `ὑπόκειμαι` (hupókeimai) „лежам под“, „се наоѓам подолу“.

Изговор

• МФΑ-гр: /ipokiminos/
• Поделба по слогови: υ‧πο‧κεί‧με‧νος

Придавка / Глаголска придавка

υποκείμενος • придавка од машки род (женски род: υποκείμενη, среден род: υποκείμενο)

1. основен, подложен, спроведен.

   Ο υποκείμενος λόγος.

   Основната причина.

2. склон кон, подложен на.

   Είναι υποκείμενος σε αλλεργίες.

   Тој е склон кон алергии.

3. субјективен, личен (во одредени контексти).

   Είναι ένας υποκείμενος φόβος.

   Тоа е субјективен страв.

Деклинација на придавката

	Еднина			Множина
	Машки род	Женски род	Среден Род	Машки род	Женски род	Среден Род
Номинатив	υποκείμενος	υποκείμενη	υποκείμενο	υποκείμενοι	υποκείμενες	υποκείμενα
Генитив	υποκείμενου	υποκείμενης	υποκείμενου	υποκείμενων	υποκείμενων	υποκείμενων
Акузатив	υποκείμενο	υποκείμενη	υποκείμενο	υποκείμενους	υποκείμενες	υποκείμενα
Вокатив	υποκείμενε	υποκείμενη	υποκείμενο	υποκείμενοι	υποκείμενες	υποκείμενα

Сродни поими

• υποκείμενο (им./прид.) — подмет, предмет
• υποκειμενικός (прид.) — субјективен
• υποκειμενικότητα (им.) — субјективност
• υπόκειμαι (гл.) — се наоѓа под, сум подложен на