τυχερός

Грчки

Етимологија

Од старогрчкиот збор τυχερός („оној што има среќа“), изведено од τύχη („среќа“) + наставката -ερός.

Изговор

• МФА-гр: /ti.çeˈros/
• Поделба на слогови: τυ‧χε‧ρός

Придавка

τυχερός • машки род (женски род τυχερή, среден род τυχερό)

1. среќен — кој има среќа, кој ужива во поволни околности

   Είσαι πολύ τυχερός που σε διάλεξαν.

   Многу си среќен што те избраа.

2. среќен,привилегиран] — кој имал среќа, кој ужива бенефиции или предности

   Ήταν από τους τυχερούς που πήραν το επίδομα.

   Беше еден од среќниците што го добија надоместокот.

⚠ Во македонскиот јазик зборот среќен се користи и во значење на χαρούμενος (радосен), и на τυχερός (кој има среќа), но грчкиот збор τυχερός значи само „кој има среќа“, а не „весел“ или „радосен“.

Деклинација на придавката

	Еднина			Множина
	Машки род	Женски род	Среден Род	Машки род	Женски род	Среден Род
Номинатив	τυχερός	τυχερή	τυχερό	τυχεροί	τυχερές	τυχερά
Генитив	τυχερού	τυχερής	τυχερού	τυχερών	τυχερών	τυχερών
Акузатив	τυχερό	τυχερή	τυχερό	τυχερούς	τυχερές	τυχερά
Вокатив	τυχερέ	τυχερή	τυχερό	τυχεροί	τυχερές	τυχερά

Антоними

• άτυχος — несреќен

Синоними

• καλότυχος — среќен

Изведени термини

• τύχη ж — среќа
• καλοτυχία — добра среќа
• τυχερά παιχνίδια — игри на среќа
• τυχερός αριθμός — среќен број
• τυχερό αστέρι — среќна ѕвезда
• άτυχος — несреќен
• τυχαίος — случаен