τελειωμένος

Грчки

Етимологија 1

Од глаголот τελειώνω (teleióno) „завршувам, довршувам“, како негова пасивна перфектна партиципна форма.

Изговор

• ΜΦΑ-гр: /teljoˈmenos/ (со синизија, за „завршен“)
• ΜΦΑ-гр: /teli.oˈmenos/ (без синизија, за „усовршен“)
• Поделба по слогови: τε‧λει‧ω‧μέ‧νος

Придавка / Глаголска придавка

τελειωμένος партицип / глаголска придавка од машки род (женски род τελειωμένη, среден род τελειωμένο)

1. завршен, дополнет (од глаголот `τελειώνω`).

   Το βιβλίο είναι τελειωμένο.

   Книгата е завршена.

2. дојден до крај, уништен, пропаднат (фигуративно).

   Είναι τελειωμένος, δεν έχει μέλλον.

   Тој е готов, нема иднина.

Етимологија 2

Од глаголот τελειώνομαι (teleiónomai) „се усовршувам“, како негова пасивна партиципна форма.

1. усовршен, перфектиран (од глаголот `τελειώνομαι`).

   Η τεχνική του είναι τελειωμένη.

   Неговата техника е усовршена.

Менување на придавката по падежи

	Еднина			Множина
	Машки род	Женски род	Среден Род	Машки род	Женски род	Среден Род
Номинатив	τελειωμένος	τελειωμένη	τελειωμένο	τελειωμένοι	τελειωμένες	τελειωμένα
Генитив	τελειωμένου	τελειωμένης	τελειωμένου	τελειωμένων	τελειωμένων	τελειωμένων
Акузатив	τελειωμένο	τελειωμένη	τελειωμένο	τελειωμένους	τελειωμένες	τελειωμένα
Вокатив	τελειωμένε	τελειωμένη	τελειωμένο	τελειωμένοι	τελειωμένες	τελειωμένα

Синоними

• ολοκληρωμένος (прид.) — завршен, комплетиран

Антоними

• αρχισμένος (прид.) — започнат
• ατελείωτος (прид.) — бескраен, незавршен

Сродни поими

• τελειώνω (гл.) — завршувам
• τελειώνομαι (гл.) — се усовршувам
• τέλος (им.) — крај
• τέλειος (прид.) — совршен

Изведени термини

• μισοτελειωμένος (прид.) — полузавршен
• αποτελειωμένος (прид.) — уништен, завршен