σύνορο
Грчки
[уреди]  |
Етимологија
[уреди]σύνορο < средновековен грчки σύνορον < старогрчки σύνορος < σύν (со) + ὅρος (граница)
Изговор
[уреди]- МФА: /ˈsi.no.ɾo/
- Поделба по слогови: σύ‐νο‐ρο
Именка
[уреди]σύνορο, именка од среден род (множина σύνορα)
- граница — ограда, друг вид поделба или замислена линија што раздвојува две имотни или административни единици (држави).
- Τα σύνορα των δύο χωρών είναι ανοιχτά.
- Границите на двете земји се отворени.'
- (преносно, обично во множина) граници — нешто што поставува лимити или ограничува.
- Τα πολιτιστικά σύνορα έχουν καταργηθεί.
- Културните граници се укинати.
Деклинација
[уреди]| Падеж | Еднина | Множина |
|---|---|---|
| Номинатив | то σύνορο | та σύνορα |
| Генитив | του συνόρου / σύноρου | των συνόρων |
| Акузатив | то σύνορο | та σύνορα |
| Вокатив | σύνορο | σύνορα |
Синоними
[уреди]- όριο им. ср — граница, лимит
Сродни поими
[уреди]- ακροσύνορα им. ср мн — крајни граници
- ασυνόρευτος прид. — неограничен
- ασυνόριστος прид. — неограничен, без граници
- ασύνορος прид. — безграничен
- διασυνοριακός прид. — прекуграничен
- συνορεύω гл. — граничи
- συνοριακός прид. — граничен
- συνορίτης им. м — граничар
- συνορίτισσα им. ж — граничарка
Сродни поими (поврзани со значењето „συνερίζομαι < ερίζω“)
[уреди]- συνορίζομαι гл. — се натпреварува, се препира
Дополнителни форми (Εκκρεμότητα)
[уреди]- ασυνόριαστος прид. — неограничен
- ασυνορισιά им. ж — бескрајност, отсуство на граници
- ξεσυνορίζομαι гл. — се одвојува од границата, се разграничува
- ξεσυνόриση / ξεσυνόρισμα им. ср/ж — разграничување
- παρασυνορεύω / παρασυνοριάζω гл. — соседствува, се граничи
- σύνορα прил. — гранично, на граница (како прилог)
- συνορασιά им. ж — гранична област
- συνοριανός прид. — граничен
- συνορίζω гл. — граничи
- συνορικός прид. — граничен
- συνόριση им. ж — граничење
- συνορισιό им. ср — граничење, соседност
- συνορίτικος прид. — граничарски