οικεία

Грчки

Етимологија

Од старогрчкиот οἰκεῖος („свој“, „домаќински“), поврзано со οἶκος („куќа“, „дом“).

Изговор

• МФА-гр: /iˈcia/
• Поделба по слогови: οι‧κεί‧α

Придавка

οικεία • женски род, еднина на οικείος

1. позната, блиска — нешто што ни е познато или блиско

   Η φωνή της μου φάνηκε οικεία.

   Гласот ѝ ми звучеше познато.

2. удобна, домаќинска — атмосфера што наликува на дома

   Το σπίτι είχε μια οικεία ατμόσφαιρα.

   Куќата имаше домаќинска атмосфера.

Именка

οικεία • женски род

1. дом, домашно место — место на живеење

   Πήγα στην οικεία του φίλου μου.

   Отидов во домот на мојот пријател.

Mенување на именката по падежи

Παдеж	Еднина	Множина
Номинатив	οικεία	οικείες
Генитив	οικείας	οικειών
Акузатив	οικεία	οικείες
Воκαтив	οικεία	οικείες

Синоними

• γνωστή — позната
• φιλική — пријателска
• άνετη — удобна

Антоними

• ξένη — туѓа
• άγνωστη — непозната

Сродни поими

• οικείος — близок, домашен (машки род)
• οικειότητα — блискост, познанство
• οικιακός — домашен, што се однесува на домот