οδοντίατρος

Грчки

Етимологија

Од старогрчкиот збор `ὀδοντίατρος` (odontíatros), сложен збор од `ὀδούς` (odoús, „заб“) и `ἰατρός` (iatrós, „доктор“).

Изговор

• МФА-gr: /oðonˈdiatros/
• Поделба по слогови: ο‧δον‧τί‧α‧τρος

Именка

οδοντίατρος именка од машки или женски род (множина οδοντίατροι)

1. забар, стоматолог, дентален лекар.

   Πρέπει να πάω στον οδοντίατρο.

   Морам да одам на забар.

Табела на деклинација

Падеж	Еднина	Множина
Номинатив	οδοντίατρος	οδοντίατροι
Генитив	οδοντιάτρου	οδοντιάτρων
Акузатив	οδοντίατρο	οδοντίατρους
Вокатив	οδοντίατρε	οδοντίατροι

Изведени поими

• οδοντιατρική (им.) — стоматологија, дентална медицина

Сродни поими

• οδόντας (им.) — заб
• γιατρός (им.) — доктор
• οδοντιατρείο (им.) — стоматолошка ординација