μόνο

Грчки

Ετυμολογία

Од старогрчкиот збор μόνον (μόνον), кој е наследен од μόνος (μόνος) (придавка).

Изговор

• МФΑ-gr: /ˈmo.no/
• Поделба по слогови: μό‧νο

Прилог

μόνο • прилог

1. само, исклучиво, единствено - Ограничување или исклучување на сè освен на наведеното.

   Μόνο εσύ μπορείς να το κάνεις αυτό.

   Само ти можеш да го направиш ова.

   Θέλω μόνο νερό.

   Сакам само вода.

Сврзник

μόνο • сврзник

1. но, само - Се користи за изразување спротивност, ограничување или услов.

   Θα σου το δώσω, μόνο να μου υποσχεθείς ότι θα το προσέχεις.

   Ќе ти го дадам, само да ми ветиш дека ќе го чуваш.

Придавка

μόνο • облик на придавка

1. Акузатив еднина, машки род, од μόνος (придавка/заменка).
2. Номинатив, акузатив и вокатив еднина, среден род, од μόνος (придавка/заменка).

Синоними

• μόνον (прил.) — само (поархаична форма)
• μονάχα (прил.) — само, единствено

Антоними

• και (сврз.) — и, исто така