μοναχός

Грчки

Εтиμολογία

Етимологија 1 (Именка) Од хеленистичкиот грчки μοναχός - осамен.

Изговор

• МФΑ-gr: /mo.naˈxos/
• Поделба по слогови: μο‧να‧χός

Именка

μοναχός • именка од машки род (женски род μοναχή, множина μοναχοί)

1. монах, калуѓер - Лице кое официјално се откажало од социјалниот живот и живее според правилата на монаштвото.

   Οι μοναχοί του Αγίου Όρους.

   Монасите од Света Гора.

Деклинација на именката по падежи

Падеж	Еднина	Множина
Номинатив	μοναχός	μοναχοί
Генитив	μοναχού	μοναχών
Акузатив	μοναχό	μοναχούς
Вокатив	μοναχέ	μοναχοί

Синоними

• καλόγερος (им.) — калуѓер, монах
• γέροντας (им.) — старец (во црковен контекст)

Придавка

μοναχός • придавка од машки род (женски род μοναχή, среден род μοναχό)

1. сам, осамен - Кој останал сам, без придружба. Се користи главно во книжевен или поетски контекст. Во современ грчки за сам или осамен најчесто се користи μόνος.

   Mιλάει μοναχός, μονολογεί.

   Зборува сам, прави монолог.

2. самостоен, личен - Кој нешто прави без туѓа помош; со сопствена волја.

   Tο έφτιαξε μοναχός του.

   Го направи сам (тој самиот).

Алтернативна форма

• μονάχος (прид.) — алтернативна форма на придавката

Деклинација на придавката

	Еднина			Множина
	Машки род	Женски род	Среден Род	Машки род	Женски род	Среден Род
Номинатив	μοναχός	μοναχή	μοναχό	μοναχοί	μοναχές	μοναχά
Генитив	μοναχού	μοναχής	μοναχού	μοναχών	μοναχών	μοναχών
Акузатив	μοναχό	μοναχή	μοναχό	μοναχούς	μοναχές	μοναχά
Вокатив	μοναχέ	μοναχή	μοναχό	μοναχοί	μοναχές	μοναχά

Синоними

• μόνος (прид.) — сам, единствен (модерен еквивалент)

Антоними

• μαζί (прил.) — заедно
• κοσμικός (прид.) — световен
• κοινός (прид.) — заеднички

Изведени поими

• μονάζω (гл.) — монахам, живеам монашки
• μοναστικός (прид.) — монашки
• μοναστήρι (им.) — манастир
• μοναξιά (им.) — осаменост
• μοναδικός (прид.) — единствен