κόκαλο

Грчки

Етимологија

Од старогрчкиот збор `κόκκαλον` (kókklon), деминутивна форма од `κόκκος` (kókkos, „зрно, семка“). Значењето еволуирало од „семе, јатка“ во „коска“.

Изговор

• МФΑ-gr: /ˈko.ka.lo/
• Поделба по слогови: κό‧κα‧λο

Именка

κόκαλο именка од среден род (множина κόκαλα)

1. коска.

   Έσπασε το κόκαλο του ποδιού του.

   Си ја скрши коската на ногата.

2. семка (на овошје).

   Το ροδάκινο έχει ένα μεγάλο κόκαλο.

   Праската има голема семка.

Табела на деклинација

Падеж	Еднина	Множина
Номинатив	κόκαλο	κόκαλα
Генитив	κόκαλου	κοκάλων
Акузатив	κόκαλο	κόκαλα
Вокатив	κόκαλο	κόκαλα

Синоними

• κόκκαλο (им.) — коска

Изведени термини

• κοκαλάκι (им.) — коскичка
• κοκαλιάζω (гл.) — се смрзнувам до коски
• κοκαλιάρης (прид.) — ковчест, слаб

Изрази

• δέρμα και κόκαλα — кожа и коски
• παγώνω μέχρι το κόκαλο — се смрзнувам до коска
• βρίσκω κόκαλο — наоѓам коска (се користи кога се наидува на потешкотија)
• κόκαλο που δεν έχεις — мртов ладен, без чувства