κορυφή

Грчки

Ετυμολογία

Од старогрчкиот збор κορυφή (koruphḗ). Преносната смисла на зборот е преземена од францускиот (sommet) и англискиот (summit).

Изговор

• МФΑ-гр: /ko.riˈfi/
• Поделба по слогови: κο‧ρυ‧φή

Именка

κορυφή • именка во женски род (Множина: κορυφές)

1. врв највисока точка на вертикалната димензија на некој предмет или објект
   • Σκαρφαλώσαμε στην κορυφή του δέντρου.

     Се искачивме на врвот на дрвото.

2. планински врв
   • Οι απάτητες κορυφές των Iμαλαΐων.

     Недопрените врвови на Хималаите.

3. врв (на геометриско тело).
   • Η κορυφή του τριγώνου / του κώνου.

     Врвот на триаголникот / конусот.

   • Η κορυφή της γωνίας.

     Врвот на аголот.

4. врв, највисока точка (во преносна смисла).
   • Bρίσκεται στην κορυφή της κοινωνικής ής ιεραρχίας.

     Се наоѓа на врвот на социјалната хиерархија.

   • Σύνοδος κορυφής.

     Состанок на врвот.

Деклинација на именката по падежи

Падеж	Еднина	Множина
Номинатив	κορυφή	κορυφές
Генитив	κορυφής	κορυφών
Акузатив	κορυφή	κορυφές
Вокатив	κορυφή	κορυφές

Изведени поими

• κορυφαίος (прид.) — врвен, водечки
• κορυφούλα (им.) — врвче (умалителна форма)