κοινός

Грчки

Етимологија

Зборот потекнува од старогрчката придавка κοινός („заеднички“), од праиндоевропскиот корен *ḱóm („со“).

Изговор

• ΜΦΑ-гр: /ciˈnos/
• Поделба по слогови: κοι‧νός

Придавка

κοινός - придавка (машки род: κοινός, среден род: κοινό, женски род: κοινή)

1. заеднички— што им припаѓа или се дели со повеќе луѓе или нешта.

   κοινή πεποίθηση

   заедничко верување

   κοινό συμφέρον

   заеднички интерес

2. обичен, вообичаен— што е вообичаено или често се среќава.

   ο κοινός άνθρωπος

   обичниот човек

3. јавен— што е поврзано со јавноста

   κοινή γνώμη

   јавно мислење

   κοινή ωφέλεια

   јавна корист

Деклинација на придавката

	Еднина			Множина
	Машки род	Женски род	Среден Род	Машки род	Женски род	Среден Род
Номинатив	κοινός	κοινή	κοινό	κοινοί	κοινές	κοινά
Генитив	κοινού	κοινής	κοινού	κοινών	κοινών	κοινών
Акузатив	κοινό	κοινή	κοινό	κοινούς	κοινές	κοινά
Вокатив	κοινέ	κοινή	κοινό	κοινοί	κοινές	κοινά

Изведени термини

• για το κοινό καλό — за општо добро
• κοινή λογική — здрав разум
• κοινός νους — здрав разум

Сродни поими

• κοινόβιο им. с — именка од среден род што се однесува на заедница или манастир, особено во контекст на религиозен живот во заедница
• κοινότητα им. ж — заедница
• κοινόν им. с — заедничко нешто, јавно нешто, нешто што им припаѓа на сите