ηλικιωμένος

Грчки

Εтиμολογία

Од ηλικιωμένος (ηλικιωμένος) < пасивна партиципна форма на минато време од глаголот ηλικιώνομαι (ηλικιώνωμαι).

Изговор

• МФΑ-gr: /i.li.ci.oˈme.nos/
• Поделба по слогови: η‧λι‧κι‧ω‧μέ‧νος

Придавка

ηλικιωμένος • придавка од машки род (женски род ηλικιωμένη, среден род ηλικιωμένο)

1. стар, возрасен - Човек во поодмината возраст, обично над шеесет години. Се користи како поучтив израз наместо γέρος.

   Να προσφέρετε τις θέσεις σας στα ηλικιωμένα άτομα.

   Понудете ги вашите места на постарите лица.

Деклинација на придавката

	Еднина			Множина
	Машки род	Женски род	Среден Род	Машки род	Женски род	Среден Род
Номинатив	ηλικιωμένος	ηλικιωμένη	ηλικιωμένο	ηλικιωμένοι	ηλικιωμένες	ηλικιωμένα
Генитив	ηλικιωμένου	ηλικιωμένης	ηλικιωμένου	ηλικιωμένων	ηλικιωμένων	ηλικιωμένων
Акузатив	ηλικιωμένο	ηλικιωμένη	ηλικιωμένο	ηλικιωμένους	ηλικιωμένες	ηλικιωμένα
Вокатив	ηλικιωμένε	ηλικιωμένη	ηλικιωμένο	ηλικιωμένοι	ηλικιωμένες	ηλικιωμένα

Именка

ηλικιωμένος • именка од машки род

1. старец, возрасен,стар човек - Човек кој е во поодмината возраст.

   Та παιδιά και οι ηλικιωμένοι χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα.

   Децата и постарите луѓе имаат потреба од посебна грижа.

Деклинација на именката по падежи

Падеж	Еднина (М.Р.)	Множина (М.Р.)
Номинатив	ηλικιωμένος	ηλικιωμένοι
Генитив	ηλικιωμένου	ηλικιωμένων
Акузатив	ηλικιωμένο	ηλικιωμένους
Вокатив	ηλικιωμένε	ηλικιωμένοι

Синоними

• γερασμένος (прид.) — остарен (описен)
• γέρος (прид./им.) — старец (неучтиво)
• πρεσβύτερος (прид.) — постар

Антоними

• νέος (прид./им.) — млад

Изведени поими

• ηλικία (им.) — возраст, старост
• ηλικιώνω (гл.) — стареам
• ενήλικος (прид./им.) — возрасен, полнолетен
• υπερήλικας (им.) — престар