διάβαση

Грчки

Етимологија

Од старогрчкиот зборот διάβασις (диа́васис), изведен од префиксот διά- (диа́-) и глаголот βαίνω (ве́но, „одам“).

Изговор

• МФΑ-gr: /ˈðʝa.va.si/
• Поделба по слогови: δι‧ά‧βα‧ση

Именка

διάβαση • именка од женски род (множина διαβάσεις)

1. преминување, проаѓање - Дејство на преминување или проаѓање низ некој простор или место.

   H διάβαση του ποταμού ήταν δύσκολη σ' αυτό το σημείο.

   Преминувањето на реката беше тешко на ова место.

2. премин - Место или конструкција што овозможува премин од едно место на друго.

   Υπόγεια διάβαση πεζών.

   Подземен пешачки премин.

   Συνοριακή διάβαση.

   Граничен премин.

3. транзит - (Астрономија) Феномен кога едно небесно тело поминува пред дискот на друго, поголемо тело.

   η διάβαση της Αφροδίτης / του Ερμή μπροστά από τον Ήλιο

   транзитот на Венера / Меркур пред Сонцето

4. дијагноза - (Медицина) Процес на преглед или дијагноза.

   διάβαση εντέρου

   актинографија/преглед на цревата

Деклинација на именката по падежи

Падеж	Еднина	Множина
Номинатив	διάβαση	διαβάσεις
Генитив	διάβασης / διαβάσεως	διαβάσεων
Акузатив	διάβαση	διαβάσεις
Вокатив	διάβαση	διαβάσεις

Синоними

• πέρασμα (им.) — премин, пролаз
• διέλευση (им.) — проаѓање
• διαδρομή (им.) — патека, рута

Антоними

• στάση (им.) — стопирање, застанување
• παραμονή (им.) — останување, престој
• απαγόρευση (им.) — забрана (забрана за премин)

Изведени поими

• διαβαίνω (гл.) — преминувам, поминувам (коренски глагол)
• διά (предлог) — преку, низ (корен)
• βαίνω (гл.) — одам, чекорам (корен)
• διαβατήριο (им.) — пасош
• διαβάτης (им.) — патник, пешак
• πεζοδιάβαση (им.) — пешачки премин (сложен збор)
• δικαίωμα διάβασης (им.) — право на премин
• ιρλανδική διάβαση (им.) — ирски премин