αναποφάσιστος

Грчки

Етимологија

Од негативната наставка ανα- + αποφασίζω (одлучувам), плус наставката -ιστος, која се користи за формирање придавки што означуваат состојба или карактеристика. Значи: оној што не може да одлучи.

Изговор

• МФА-гр: /a.na.poˈfa.si.stos/
• Поделба по слогови: α‧να‧πο‧φά‧σι‧στος

Придавка

αναποφάσιστος машки род (женски род αναποφάσιστη, среден род αναποφάσιστο)

1. неодлучен — кој има потешкотии да донесе одлука

   Είναι πολύ αναποφάσιστος όταν πρέπει να διαλέξει.

   Тој е многу неодлучен кога треба да избере.

   Η Μαρία είναι πάντα αναποφάσιστη στο τι θα φορέσει.

   Марија секогаш е неодлучна околу тоа што да облече.

Менување на придавката по падежи

	Еднина			Множина
	Машки род	Женски род	Среден Род	Машки род	Женски род	Среден Род
Номинатив	αναποφάσιστος	αναποφάσιστη	αναποφάσιστο	αναποφάσιστοι	αναποφάσιστες	αναποφάσιστα
Генитив	αναποφάσιστου	αναποφάσιστης	αναποφάσιστου	αναποφάσιστων	αναποφάσιστων	αναποφάσιστων
Акузатив	αναποφάσιστο	αναποφάσιστη	αναποφάσιστο	αναποφάσιστους	αναποφάσιστες	αναποφάσιστα
Вокатив	αναποφάσιστε	αναποφάσιστη	αναποφάσιστο	αναποφάσιστοι	αναποφάσιστες	αναποφάσιστα

Синоними

• διστακτικός прид. — колеблив, се двоуми, неодлучен
• αβέβαιος прид. — несигурен

Антоними

• αποφασιστικός прид. — одлучен
• σίγουρος прид. — сигурен

Сродни поими

• αποφασίζω гл. — одлучувам
• απόφαση им. — одлука
• αποφασισμένος прид. — решен