άρρωστος

Грчки

Етимологија

Од старогрчкиот збор `ἄρρωστος` (árrōstos), што значело „силен, цврст“, од `ἀ-` (негативен префикс) + `ῥώννυμι` (rhṓnnumi, „зајакнувам“). Значењето се променило од „непобедлив“ во „нездрав“.

Изговор

МФΑ-gr: /ˈa.ros.tos/
Поделба по слогови: άρ‧ρω‧στος

Придавка

άρρωστος придавка од машки род ( женски род άρρωστη, среден род άρρωστο)

болен (машки род).
Είναι άρρωστος από χθες.

Тој е болен од вчера.

Деклинација на придавката

	Еднина			Множина
	Машки род	Женски род	Среден Род	Машки род	Женски род	Среден Род
Номинатив	άρρωστος	άρρωστη	άρρωστο	άρρωστοι	άρρωστες	άρρωστα
Генитив	άρρωστου	άρρωστης	άρρωστου	άρρωστων	άρρωστων	άρρωστων
Акузатив	άρρωστο	άρρωστη	άρρωστο	άρρωστους	άρρωστες	άρρωστα
Вокатив	άρρωστε	άρρωστη	άρρωστο	άρρωστοι	άρρωστες	άρρωστα

Именка

άρρωστος именка од машки род (множина άρρωστοι)

болен човек, пациент.
Ο γιατρός επισκέφθηκε τον άρρωστο.

Докторот го посети болниот.

Табела на деклинација

Падеж	Еднина	Множина
Номинатив	άρρωστος	άρρωστοι
Генитив	άρρωστου	άρρωστων
Акузатив	άρρωστο	άρρωστους
Вокатив	άρρωστε	άρρωστοι

Изведени термини

άρρωστη (им.) — болна жена, пациентка
άρρωστο (им.) — болнο дете, пациент
αρρωσταίνω (гл.) — се разболувам, се разболува
αρρωστημένα (прил.) — болно, нездраво
αρρώστια (им.) — болест
αρρωστιарис (прид.) — болежлив, немоќен
αρρωстиарικος (прид.) — немоќен, болежлив
αρρωστομανής (прид.) — хипохондричен
αρρωστομανία (им.) — хипохондрија
αρρωστώ (гл.) — се разболувам
εύρωστος (прид.) — здрав, цврст